Daar stond ze, vooraan in het gangpad van een uitverkocht Ahoy in Rotterdam, waar zojuist de Dalai Lama een lezing had gehouden voor een enthousiast publiek. Het was een indrukwekkende ceremonie geweest, opgewonden ingeleid door niemand minder dan Erica Terpstra, overtuigd Boeddhist en altijd te porren voor een feestje. Na de openingsrituelen volgde zijn voordracht, die niet altijd even gemakkelijk te verstaan was. Op grote schermen zagen we hem van dichtbij, zijn fonkelende ogen gaven de broodnodige ondertiteling. ‘You are the other person,’ hoorden we de grote meester zeggen tijdens zijn betoog over compassie en wijsheid. Daar had ie me direct bij m’n kladden. We nemen de hele dag door waar wat er om ons heen gebeurt. Alle zintuigen dragen daar hun steentje aan bij. We zien, horen, ruiken, proeven en tasten aan één stuk door. Al die waarnemingen zetten iets bij ons in beweging. We raken vertederd door een spelend kind, geïrriteerd door een zeurende collega, verdrietig als we naar het journaal kijken. Onze buitenwereld komt zo, via de ander, bij ons binnen. Tegelijkertijd vormen wij voor die ander hùn buitenwereld. His Holiness manifesteert zich daarmee als een ras-haptonoom. Met deze oneliner knoopte hij overtuigend binnen- en buitenwereld aan elkaar. Dat het lichaam daarin een belangrijke rol vervult zal voor hem geen verrassing zijn.
Enfin, daar stond ze dus, vooraan in de rij. Na de lezing mochten wij, gewone stervelingen, een vraag stellen aan de eerbiedwaardige spreker. Haar kaartje was getrokken. ‘Holiness?’ begon ze, met een lichte trilling in haar stem, ‘are you also concerned about world peace? Is there anything I can do to bring peace to the world?’ Zonder met zijn ogen te knipperen gaf hij haar antwoord: ‘Yes, deeply concerned! Be nice to your husband…’ Het werd doodstil. We hadden het toch over de wereldvrede? En dan een beetje leuk doen tegen je man? Tot ons duidelijk werd dat dit het juiste recept is: doe wat binnen je vermogen ligt om die bijdrage te leveren. En houd het in godsnaam klein.
Doe aardig tegen mensen om je heen en de wereldvrede komt vanzelf een stukje dichterbij. Doe het licht uit als je de kamer verlaat, dan werk je echt mee aan het klimaatvraagstuk. Zeker als we het met z’n allen doen. Drink een potje bier met een eenzame vriend, breng een pannetje soep naar iemand die wel wat aandacht kan gebruiken. Houd de deur eens open voor degene die achter je loopt, ruim ’t lege pakje sigaretten op dat iemand op straat heeft gegooid.
En als het gepast is, hoort in dat rijtje ook de liefdevolle aanraking thuis. We zijn het met elkaar een beetje ontwend omdat we jarenlang hebben geleerd dat je het allemaal zelf moet kunnen en omdat aanraken in de taboesfeer is beland. Laat je niet ontmoedigen. De wetenschap dat je er niet alleen voor staat stelt mensen gerust en bezorgt je levenslust. Maar dat wist je natuurlijk al lang.
Jij bent tenslotte de ander.